Highlight

OTANI NIEUWENHUIZE

Nieuw intercultureel samenwerkingsproject door twee fotografen

Japanse fotograaf Shinji Otani en Nederlandse fotograaf Johan Nieuwenhuize voelen een sterke verwantschap in elkaars werk. Hun methoden overlappen voor een groot deel, maar concepten en fascinaties lopen uiteen. Beide kunstenaars lopen door de stad en fotograferen instinctief en doorlopend. Allebei werken ze vanuit hun eigen beeldarchief en combineren foto’s gemaakt in verschillende steden en periodes. Otani werkt vanuit een documentair perspectief, Nieuwenhuize benadert zijn onderwerp op een abstracte manier.

Beide kunstenaars beschouwen fotografie als een taal. Ze zijn niet zozeer geïnteresseerd in het onthullen van een waarheid of om een eenduidig verhaal te vertellen, ze zoeken naar manieren om een verhaal zo te vertellen dat het iedere keer anders te interpreteren is. Sommigen herkennen humor of schoonheid in de beelden, anderen absurdisme. Soms doen ze dit doelbewust, soms niet. Je zou OTANI NIEUWENHUIZE kunnen beschouwen als een nieuwe taal of dialect tussen de twee kunstenaars.

De transactive memory theorie van filosofen Andy Clark en David Chalmers laat ons zien dat mensen die in duo’s werken een groter collectief geheugen opbouwen dan twee individuen. Als twee vrienden door een stad lopen, onthouden ze zaken selectief, onderbewust erop vertrouwend dat de ander de overige zaken onthoudt. Shinji Otani en Johan Nieuwenhuize onderzoeken het collectieve geheugen dat tussen hen ontstaat als ze hetzelfde onderwerp op hetzelfde moment fotograferen.

Met hun project OTANI NIEUWENHUIZE beschouwen de kunstenaars Japanse en Nederlandse cultuur en cultureel toerisme. Zichzelf als toeristen gedragend, fotograferen ze plekken waar cultuur wordt “geconsumeerd”. In Nederland gaan ze het Rijksmuseum in Amsterdam en De Efteling in Kaatsheuvel. In Japan bezoeken ze de schrijn van Dazaifu Tenmangu in Dazaifu en de historische locatie van Dejima, de voormalige Nederlandse handelspost in Nagasaki. Hun vijfde onderwerp, themapark Huis ten Bosch, in Nagasaki, representeert zowel de Japanse als Nederlandse cultuur.

Op locatie werken ze afwisselend apart en gezamenlijk. Ze onderzoeken locaties door te fotograferen, de ruimte aftastend vanuit hun individuele perspectief. Op deze manier ontstaat hun collectief geheugen van de plek. Tijdens de beeldselectie worden nieuwe betekenislagen toegevoegd en krijgt het werk haar definitieve vorm. Door beelden van beide fotografen te combineren, ontstaat nieuwe betekenis en wordt er een nieuwe ruimte gevormd, waarin de kijker het werk kan interpreteren en zijn eigen verhaal kan creëren.

De publicatie bestaat uit vijf magazines. De stijl van beeldredactie van beide kunstenaars speelt hierin een belangrijke rol. De magazines over de Nederlandse onderwerpen worden door Nieuwenhuize geredigeerd, die over de Japanese door Otani. Gezamenlijk editen ze het magazine over themapark Huis ten Bosch.

Met deze samenwerking willen Otani en Nieuwenhuize hun blik als kunstenaar verbreden. Door open te staan voor de input van de ander bevragen ze hun eigen werk en werkwijze.
Dit project beschouwen ze als een soort spel. De ene fotograaf laat een foto zien, de ander reageert met een beeld van hemzelf. Zoals je bij een spelletje kaart niet gelijk je beste kaarten prijsgeeft, ontwikkelt het resultaat van hun spel, hun gezamenlijke visuele geheugen, zich geleidelijk. Het doel is niet om te winnen, maar om een goed beeld tegenover het beeld van de ander te stellen. Teneinde krachtig gezamenlijk werk te maken en een nieuwe ruimte te creëren, ruimte voor interpretatie en voor dialoog tussen hun beelden.

WEBSITE: OTANI NIEUWENHUIZE